Laureaten Expositie

Stedelijk Museum Hoogstraten | 1/1/2016

Stel je eens voor:


Je oude rimpelige handen omklemmen een kop koffie
Niet wetend wat je ermee moet

Als je met mevrouw wordt aangesproken
reageer je niet

Je staart doelloos voor je uit
Leegtes vullen jouw gedachten

Je man komt je bezoeken
Je noemt hem Ton, dat is je broer

Je twee dochters zijn je zussen
Maar snappen doen ze jou niet meer

Je leeft op
als je meezingt met een liedje van vroeger

Maar wie al die mensen op de foto’s in je kamer zijn,
is jou onduidelijk

Je eigen spiegelbeeld herken je niet
Degene die je ziet, is je moeder

 

Rond vier uur wordt je onrustig
want je moet thuis zijn als de kinderen van school komen

Je wil naar huis
en klampt iedereen aan

Je ouders zullen vast ongerust zijn
als je nog niet thuis bent


Deuren blijven voor jou gesloten
En je dwaalt urenlang over eindeloze gangen

op zoek, je zoekt, zoekt, zoekt…..


……. je bent jezelf verloren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

‘Leegtes vullen mijn gedachten’.

 “Ik woon hier toch helemaal niet…..thuis is bij mijn vader en moeder.….en zegt mijn zus nou dat ze mijn dochter is?”
Mensen met dementie zijn vaak gedesoriƫnteerd in plaats, tijd en persoon. Ze zijn de grip op de werkelijkheid kwijt en leven daardoor in een soort isolement.

 

 ‘Ik zie, ik zie…..’.

Het zelfbeeld van een dementerende is nagenoeg kwijt. Vaak hebben ze geen idee hoe oud ze zijn. Zichzelf in een spiegel zien, of foto’s van zichzelf in de tegenwoordige tijd bekijken, geeft verwarring. Vaak herkennen ze hun moeder of vader in hun eigen spiegelbeeld maar snappen niet dat ze dit zelf zijn. Gaan wij, omdat we ijdel zijn, nog al eens voor de spiegel staan, een dementerende zal vaak de spiegel (onbewust) mijden.

 

 

 ‘Ik leef mijn tweede jeugd’.

Opgroeien betekent ouder worden. Een dementerende is dan meestal wel oud maar gaat in het dementieproces terug naar het verleden. De “plaatjes” die er het laatst bijkomen, gaan er als eerste af en de vroegere blijven over.
Het kan zelfs zo zijn dat aan het eind van het proces, de dementerende een foetus houding aan gaat nemen. Het begin van het leven wordt het eind.

 

 

‘Losse fragmenten dwalen door mijn hoofd’.

“Ik denk dus ik besta” is een bekende zin. Maar als het denken moeilijker gaat en de context van het denken weg is, wat zegt het bestaan van iemand dan nog?

Bewijs dat je bestaat of bestaan hebt, staat dan enkel nog op papier: je geboortebewijs, je huwelijksakte, je paspoort.
Om wat houvast te bieden aan de fragmenten uit hun leven wordt voor sommige dementerenden een levensboek gemaakt. Daarmee kan men terugkijken op belangrijke momenten van hun bestaan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Laureaat!

Beoordeling afstudeerwerk, getuigschriftuitreiking, opening laureatententoonstellingt | 5/7/2015
Met trots kan ik laten weten dat ik laureaat ben geworden van het keramiekatelier van het IKO. Een prachtige bekroning op mijn afstudeerwerk!
Op 26 juni kreeg ik uit handen van de direkteur mijn getuigschrift uitgereikt en exposeer ik, tijdens de IKO-laureaten tentoonstelling tot eind juli, in het Stedelijk Museum aan het begijnhof in Hoogstraten.

Een vakjury en mijn leraressen oordeelden over mijn werk:

"Uitzonderlijk goed werk dat in elk aspect getuigt van technische virtuositeit, indrukwekkend hoeveel gevoel dit werk weergeeft, zeer evenwichtig geheel; alles past perfect in elkaar."

"Je zoektocht om dit thema dat jou nauw aan het hart ligt op een goede manier te uiten, is fenomenaal. Je zocht tot het perfect was. Het is gewoon geweldig goed."

"Een actueel thema dat het keramiekatelier ver overstijgt. Knap hoe zelfstandig jij alles hebt uitgezocht en met veel durf en doorzettingsvermogen hoge technische uitdagingen bent aangegaan. Je hebt de lat heel hoog gelegd - wees niet tevreden met minder;

je hebt nu bewezen wat je in je mars hebt! Topniveau - hele dikke proficiat en veel succes verder."

 

Ik heb een hele mooie en leerzame tijd op het IKO mogen hebben en zal het zeker missen! Ik hoop dat de tentoonstelling volop bezocht gaat worden en dat iedereen kan genieten van mijn 'bekroning van 6 jaar IKO'.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Afstudeerwerk IKO

Dementie en het verlies van identiteit | 30/5/2015
'Stel je eens voor dat de herinneringen van het leven wat je hebt geleid
enkel nog bestaat uit fragmenten;  onsamenhangend.
Dat je delen ervan kwijt bent en je niet meer goed weet wie je nu eigenlijk bent...... dat je de grip op de werkelijkheid begint te verliezen'.

Na zes jaar keramiek op de deeltijdkunstacademie IKO in Hoogstraten in BelgiĆ«  is het dan zover: ik studeer af!

Geinspireerd op de mensen waar ik dagelijks mee en voor werk, gaat mijn afstudeerproject over dementie en daarmee het verlies van identiteit.

   

Voorafgaand aan het jury-oordeel wordt dit werk op de tentoonstellingsdagen van het IKO getoond.

Deze dagen vinden plaats op:

zondag 31 mei en zondag 7 juni van 10:00-18:00 uur en op

maandagavond 1 juni van 18:30-22:00 uur.

Ik zal op deze uren persoonlijk aanwezig zijn om iedereen te ontvangen en eventueel mijn werk toe te lichten.

Het atelier van keramiek is te vinden in de Buizelstraat 11 in Hoogstraten (Ateliers Groenewoud). Hier zijn ook de fotografie en beeldhouwateliers te vinden. Het is zeker ook de moeite waard om een kijkje te nemen in het hoofdgebouw van de IKO, Dr. Vermissenstraat 6 waar de ateliers van tekenen, schilderen, grafiek, binnenhuiskunst en de kinderateliers te vinden zijn.

Graag tot ziens!